Uit de oude doos 5, Frenq, Bob en Jojo

Na The Project in 1987, waarvan hopelijk binnenkort nog een opname wordt gevonden, is Frenq gestopt met optreden. Zo nu en dan kwam Frenq nog wel tevoorschijn met zogenaamde eenmalige projecten en enkele optredens, Jojo was er in 1999 een van.

Onderstaand enkele nummers samen met oud The Project toetsenman Bob Soethoudt op bas en Frenq op de sax en toetsen, aangevuld met de Belgische drummer Sven op den Beeck, de van oorsprong Engelse gitarist Jim Pulfer en in het nummer Hsibbur Marjieta Mulders op synth en strings, maakte ze kortstondig zeer alternatieve muziek.

Jojo

Hsibbur

Als drummen je vak is (vernieuwd!)

Phil Collins

Hij werd bekend als drummer en leadzanger van de progressieve-rockband Genesis, won als soloartiest verscheidene Grammy’s en een Academy Award en heeft eveneens een succesvolle carrière als acteur.

Zijn singles, die vaak over verloren liefdes gaan, varieerden van het met drums beladen “In the Air Tonight”, tot het dance-popnummer “Sussudio” en de politieke opvattingen van zijn succesvolle nummer “Another Day in Paradise”. Zijn internationale populariteit veranderde Genesis van een progressieve-rockband met een relatief kleine groep fans tot één van de grootste rockbands aller tijden met een vertrouwde naam binnen de hitlijsten.

Phil’s grootste drumprestaties bracht hij m.i. echter samen met zijn alternatieve progressieve jazz rock band Brand X. Uniek drumwerk in een band met muzikanten van haast bovenaards niveau. Zie video beneden.

Collins’ professionele carrière begon als drummer in de obscure rockband Flaming Youth. Toen hij later bij Genesis kwam, begon hij alleen met drummen en was hij achtergrondzanger voor leadzanger Peter Gabriel. Pas in 1975, toen Gabriel de band verliet, werd Collins hoofdzanger van Genesis. Tegen het einde van de jaren zeventig was met de hit “Follow You, Follow Me” de drastische verandering ten opzichte van de vroege jaren duidelijk en bleek dat de band goed zonder Gabriel kon.

Zijn solocarrière, die flink beïnvloed is door zijn privéleven, brachten hem en Genesis tot een commercieel succes. Volgens Atlantic Records was Collins’ totale wereldwijde afzet als een soloartiest in 2002 meer dan 100 miljoen albums. Dat maakt Collins met Michael Jackson en Paul McCartney de enige artiesten, die zowel met een band als solo meer dan 100 miljoen albums hebben verkocht.

Bron: YouTube en Wikipedia

Collins werkte met veel artiesten samen, onder wie The Four Tops, George Harrison, Paul McCartney, Robert Plant, Eric Clapton, ABBA’s Frida, Mike Oldfield, Sting, Brian Eno, Peter Gabriel, Led Zeppelin, Ozzy Osbourne, Queen, Laura Pausini, Lil’ Kim, Philip Bailey, John Martyn en The Who.

Bill Bruford

Er zijn veel getalenteerde drummers maar wanneer het aankomt op ultieme losheid en ritme tot in elke vezel dan zijn er maar weinige. Bill Bruford is daar een van. Een ultiem talent.

Bruford werd bekend als lid van Yes. Deze band verliet hij in 1972 om zich aan te sluiten bij King Crimson. Nadat deze groep in 1975 werd ontbonden speelde Bruford korte tijd bij live-optredens van Genesis.

In 1978 richtte hij de band Bruford op, waarvan ook Jeff Berlin, Dave Stewart en Allan Holdsworth deel uitmaakten. Met deze band werden vier albums uitgebracht, waarbij Holdsworth op het laatste studioalbum werd vervangen door John Clark. Tussendoor maakte Bruford ook nog deel uit van U.K..

In 1980 sloot Bruford zich aan bij het heropgerichte King Crimson. In 1986 richtte hij wederom een eigen band op, Bill Brufords Earthworks, die meer dan de vorige bands op jazz is gericht. Tussendoor maakte hij deel uit van reünies van Yes en, nogmaals, King Crimson. Hij heeft ook 2 albums gemaakt met pianovirtuoos Patrick Moraz (ook ex-Yes), maar niet ten tijde dat Bruford in Yes speelde.

Bron: YouTube en Wikipedia

Ginger Baker

Haaks op Bill staat welhaast Ginger Baker. Niet minder virtuoos maar de man van de breaks en het als een metronoom strak slaan van elk denkbaar ritme.

Peter Edward “Ginger” Baker (Lewisham, 19 augustus 1939) is een invloedrijke drummer, die zijn grootste successen had in de jaren 60 met de groep Cream, samen met Jack Bruce en Eric Clapton.

Daarvoor speelde hij onder meer bij Graham Bond en Alexis Korner. Na Cream speelde Baker in Blind Faith, met Clapton, Rick Grech en Steve Winwood, en in zijn eigen band Ginger Baker’s Air Force. Andere bands waarin Baker enige tijd speelde, waren Hawkwind, Atomic Rooster, Masters of Reality, Public Image Ltd., en samen met de gebroeders Gurvitz in de Baker Gurvitz Army. Ginger Baker heeft ook deel uitgemaakt van de groep Bruce-Baker-Moore, een trio dat hij in 1993 vormde samen met Jack Bruce en Gary Moore. Samen hebben ze één CD uitgebracht getiteld Around The Next Dream.

Onder critici wordt Baker beschouwd als een van ‘s werelds beste drummers. In zijn stijl verenigt hij jazz, blues en Afrikaanse invloeden. Baker was een van de eerste pop-percussionisten die naar Afrika afreisde om daar etnische ritmes te bestuderen. Hij nam ook 2 albums op met Fela Kuti.

In 2005 heeft Cream een korte serie concerten gegeven in Londen die door fans en critici goed ontvangen zijn. Vooral in het nummer Toad liet hij zien waar hij werkelijk toe in staat is.

Bron: YouTube en Wikipedia

Mick Fleetwood

Na bovenstaand drumgeweld een unieke ‘slow drummer’. Niet wat betreft techniek of kunde maar qua gevoel. Mick was en is een uniek talent.

Michael John Kells (Mick) Fleetwood (Redruth, 24 juni 1947) is een Britse rockmuzikant bekend als oprichter en drummer van de band Fleetwood Mac. Naast Fleetwood Mac heeft hij sinds 1981 ook meerdere soloalbums gemaakt, waarvan de meeste onopgemerkt bleven. Alleen het album The Visitor kreeg veel aandacht, omdat het in Accra (Ghana) werd opgenomen.

Fleetwood begon zijn carrière in 1963 in The Cheynes (met onder anderen organist Peter Bardens). Deze band ging over in Peter B’s Looners, waarin Fleetwood gitarist Peter Green ontmoette. Vervolgens drumde hij enige tijd in The Bo Street Runners. In de lente van 1967 was hij slechts zes weken drummer van John Mayall’s Bluesbreakers. In deze band ontmoette hij naast Peter Green ook bassist John McVie.

In mei 1967 richtte Fleetwood met Green Fleetwood Mac op, waar hij nu al meer dan 40 jaar deel van uitmaakt. Aanvankelijk was Fleetwood Mac een bluesgroep met als overige leden Jeremy Spencer en Bob Brunning. Later dat jaar werd Brunning vervangen door John McVie. Sindsdien vormen McVie en Fleetwood één van de meest legendarische ritmesecties uit de geschiedenis van de rockmuziek.

Bron: YouTube en Wikipedia

Meer drummers volgen…

Mackie Big Knob monitor controller

Schakel tussen je monitoren en andere devices

Weer een extra investering voor in je studio, maar is deze het waard?

Mackie Big Knob passive, monitor controller

Wanneer je de behoefte en mogelijkheid hebt om in je studio meerdere monitorensets af te luisteren is de Mackie Big Knob passive een haast vanzelfsprekende keuze. De Big Knob is zoals boven aangegeven passief en beïnvloedt uw signaal theoretisch dus niet, stel je monitorsets wel zo in zodat je niet het nul db niveau overschrijdt.

Je kunt schakelen tussen twee monitorsets en twee andere devices en je gebruikt de comfortabel werkende grote knop voor het totaalvolume van de gekozen monitorset. Omdat het apparaat passief is heb je hiervoor geen extra versterking nodig.

Verder zitten er nog interessante functies op om het signaal mono (the missing link) af te luisteren, te dempen of te dimmen. De Big Knob is daarnaast nog eens zeer solide gebouwd. Onder een voorbeeld aansluitschema voor de Big Knob passief.

Conclusie

In onze Squared Circle Studio gebruiken wij sinds kort deze Big Knob en zijn er zeer tevreden over, geen vreemde bijgeluiden, niet gekleurd, solide en geen gedoe meer met het omsteken van je monitorbekabeling.

Gewoon professioneel afluisteren op de gewenste monitorset! Advies: een ‘must have’ als de behoefte daar is! Als handige pre kun je er ook nog je telefoon of een ander apparaat of daw-unit op aansluiten.

De viool in de elektronische muziek

Past de viool in de elektronische muziek vraag ik mezelf wel eens af. Een volmondig ja als antwoord is dan altijd weer mijn conclusie. Met een bijzonder warm, open en indringend geluid en een uniek karakter zorgt de viool voor een aangenaam verrassend geluid en is daarom een zeer welkome toevoeging aan haast elke ‘alternatieve’ band. Onze violist Johannes vervult deze bijzondere rol in The Squared Circle zowel akoestisch als elektrisch.

Enkele voorbeelden van grote violisten in een band constellatie vind je hieronder.

Jean-Luc Ponty

Jean-Luc Ponty is een Franse jazzviolist. Ponty was de eerste violist die verder ging dan het spelen van swing. Hij liet zich beïnvloeden door niet-violisten die veel modernere jazz speelden zoals Charlie Parker, John Coltrane en Clifford Brown. Zijn eerste platen zijn dan ook erg bebop. Later werd hij een van de grote namen uit de jazzrock-stroming. Hij gebruikte onder andere elektrisch viool en synthesizers.

Bron: YouTube en internet

Edwin (Eddie) Jobson

Een Engelse toetsenist en violist. Bekend om zijn origineel gebruik van de elektrisch viool en synthesizer. Hij was lid van een groot aantal bijzondere progressieve rock bands zoals Curved Air, Roxy Music, UK, Jethro Tull en (kort) Yes. Hij maakte ook deel uit van de Frank Zappa’s band in 1976–77.

Bron: YouTube en internet

Tracy Silverman

Tracy speelt op een zelfgebouwde 6-snarige elektrische viool. Hij heeft viool gestudeerd aan de beroemde Julliard School in New York. Zoals hij zelf zegt: “I entered Juilliard wanting to be the next Jasha Heifetz but I left wanting to be the next Jimi Hendrix”. En dat lukt hem heel goed.

Bron: YouTube en internet

Meer violisten volgen…

Over graphics

Ik zag de Grafics tentoonstelling van Drupsteen, de bekende ontwerper van de VPRO graphics. Als ideeën geweldig om bij deze muziek te zijn en als voorbeeld te gebruiken, alleen vind ik het wel allemaal TE veel. Minder beweging lijkt mij mooier, zeker voor onze band.

Bron: YouTube

Uit de oude doos, aflevering 4

We are the Robots

Maar weer eens een oude opname van enkele van The Squared Circle leden uit de mottenballen getrokken. In dit geval van Frenq en Hans. Opgenomen tijdens een eenmalige bijeenkomst in de herfst van 2012.

Na jaren van het volgen van eigen muzikale paden kwamen Hans en Frenq weer eens zeer kort samen in de studio en ontstond spontaan deze track.

Nooit uitgebracht of live gespeeld en misschien daarom wel leuk om nog eens te laten horen.

We Are The Robots

Studio Projects B1 condersator mic

Een poor man’s Neumann U-47?

Vele van ons hebben helaas niet het geld om een dure Neumann studiomicrofoon aan te schaffen. Zijn er goedkopere alternatieven op de markt?

De studiomicrofoon markt is groot en er zijn een dozijn merken die voor veel geld microfoons aanbieden.

Daarnaast zijn er vele die ‘Chinese made’ microfoons aanbieden die gemodelleerd zijn naar een van die grote merken. Sommige zijn zwak, sommige verrassend goed.

Hoe scheid je het kaf van het koren?

Niet zo erg moeilijk. Gewoon veel reviews lezen en YouTube ervaringen bekijken. Muzikanten en producers zijn niet gek. Merken met een betaalbare microfoon tegen een goede kwaliteit komen dan snel bovendrijven. Een van die microfoon aanbieders is Studio Projects uit the USA.

Studio projects B1

De Studio Pro B1 groot membraan condensator microfoon met een extreem lage ruis tegen een ongelooflijke lage prijs. Door een compromisloze toewijding en geavanceerde productiecapaciteiten heeft Studio Projects de barrière van kwaliteit tegenover de prijs voor de opname omgeving doorbroken.

Veelzijdigheid is de sleutel in de vaak veeleisende opname-arena en de Studio Projects B1 is hierop geen uitzondering. Uitgerust met een echte 1 inch 3 um gouden groot diafragma levert de B1 de beste kwaliteit voor vocale en instrumentatie toepassingen. Dit alles tegen een prijs van zo rond de 120 euro.

Conclusie

Deze B1 is dus het overwegen waard. ‘Chinese build’ maar in de USA ontwikkeld. Kwaliteit voor weinig geld. Ruim toepasbaar voor o.a. zang, instrumenten en spraak. Een crisp hoog maar ook een ‘full bodied’ laag. Alles wat men verwacht van een kwaliteitsmicrofoon. Advies: kopen!

Gravity studio monitorstandaards

Een stabiel draagvermogen en het goed ontkoppeld zijn is een belangrijke voorwaarde voor een monitorstandaard in je studio.

 

 

Waarom?

De Gravity SP 3202 monitorstandaard is zeer solide gebouwd en heeft een draagvermogen van maar liefst 50 kg per standaard. Dat een project- of homestudio daar waarschijnlijk nooit behoefte aan heeft is een feit. Totdat je monitoren van 8 inch of meer wilt gaan gebruiken. Je hebt dan te zorgen voor een beter dan goed draagvermogen, zodat je er op kunt vertrouwen dat je monitoren altijd veilig en accuraat geplaatst worden. Overweeg dan de monitorstandaards van Gravity.

Naast draagvermogen is het belangrijk dat je monitoren akoestisch zo goed als mogelijk ontkoppeld zijn. Hiervoor heeft Gravity slim uitgevoerde rubberhoeken onder de zware voet en/of (meegeleverde) akoestische ‘spikes’ welke onder de voet te schroeven zijn.

Daarom!

Met andere woorden, niemand wordt gek van het vermogen en vooral de bas-output van je speakers, ook heb je geen onnodige extra vibraties en extra geluids-verkleuringen in je studio, wat bij goedkope standaards vaak helaas toch het geval is. De Gravity standaard zorgt namelijk zoals eerder opgemerkt voor een prima akoestische isolatie en dus ontkoppeling.

Conclusie

Zwart van kleur, geheel powder coated met een draagvermogen van maar liefst 50 kg, een buisdiameter van maar liefst 35 tot 42 mm, een groot draagoppervlak van maar liefst 25 bij 25 cm en een ruim instelbare hoogte van 700 mm tot 150 0mm. Tel daarbij op de uitstekende akoestische kwaliteiten en je hebt een topstandaard voor je kostbare 8 inch en grotere studiomonitoren.

Met een prijs van c.a. 60 euro per standaard haal je kwaliteit in huis. Een veilig nok-frontje en als extra de in een andere kleur meegeleverde ringen, tweaken maar. Aanrader dus!

Bron: YouTube

Mix als een pro met Reaper en Kenny!

Maak de beste audio mix met behulp van Kenny en Reaper!

Bron: K. Gioia mania

New York multi platinium awarded producent en sound ingenieur Kenny Gioia bedient de Reaper DAW gebruiker met een schat aan gratis instructievideo’s om te komen tot de perfecte eindmix. Kenny neemt hierin Reaper’s mogelijkheden zeer uitgebreid onder de loep.

De geniale adviezen van Kenny

Het hele proces; van opname tot eindmix, wordt door Kenny zeer minitieus beschreven. Vanaf de start van je project tot en met het gebruik van effecten en andere tools, het opnemen, mixen en bewerken, de automation, de rendering van je song, het gebruik van scripts tot aan alle andere denkbare technieken- en opname mogelijkheden. Reaper 5.0 wordt tot in de finesses door Kenny blootgelegd.

Ben je een beginner, heb je een home- of zelfs professionele studio en gebruik je Reaper als opname faciliteit, dan zijn deze video’s een pure must! Log in op de Reaper site en maak gebruik van deze unieke mogelijkheid.

Samenvatting

Haal het beste uit al je audio-opnames samen met Reaper 5 en Kenny Gioia’s video handleidingen. Een must have voor elke serieuse opname ingenieur. The Squared Circe gebruikt nog steeds Reaper 4.x als opname software. Binnenkort stappen we waarschijnlijk mede dankzij Kenny over op Reaper 5.x.

Reaper: www.reaper.fm
Kenny Gioia: www.kennymania.com

Bron: YouTube

Is er een Minimoog D killer op komst?

Komt er een Minimoog D kloon? Zeker weten, als het aan Uli Behringer ligt!

Zoals we onlangs hebben gehoord, heeft Behringer het plan om een Minimoog Model D-achtige synthesizer uit te brengen voor het grote publiek.

Dit bericht heeft nog meer momentum gekregen door Uli Behringers bericht van vorige maand op het Gearslutz Forum. Meer over deze Minimoog D kloon is hier te lezen wanneer deze beschikbaar is. Verwachting is dat ze binnen 4 of 5 maanden op de markt zullen komen.

Kijk dan op deze pagina voor een uitgewerkte review. De prijs ligt volgens verwachting ruim 9 maal lager dan die van een originele Moog D.

BLIJF DIT BERICHT DUS VOLGEN!
(Gebruik Ctrl-D om dit bericht aan uw favorieten toe te voegen)

We hebben nu ook wat meer details over de Behringer D analoge Synthesizer met 3 VCOs, 24 dB Ladder Filter, LFO, 16-Voice Poly Chain en Eurorack formaat. Kortom: het wordt tonaal smullen!

1. Analog synthesizer with triple VCO design
2. Reproduction of original “D Type” with matched transistors and JFETs
3. 0.1% Thin Film resistors and Polyphenyline Sulphide capacitors for frequency stability
4. Analog signal path based on authentic VCO, VCF and VCA designs
5. 5 variable oscillator shapes with pulse width variation
6. Classic 24 dB ladder filter with resonance
7. Fully analog triangle/square wave LFO
8. Switchable low/high pass filter mode
9. 16-voice Midi Poly Chain allows combining multiple synthesizers for up to 16-voice polyphony
10. Overdrive circuit
11. Noise generator
12. Complete Eurorack solution – main module can be transferred to a standard Eurorack case
13. 46 controls for real-time access of all important parameters
14. External audio input for processing external sound sources
15. Low and high level outputs
16. Comprehensive MIDI implementation with MIDI channel and Voice Priority selection
17. 3-Year Warranty Program

Bron: YouTube